الْوِلْدانِ وَ أَنْ تَقُومُوا لِلْيَتامى بِالْقِسْطِ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِهِ عَلِيماً و شرح آن بيايد . و اما جمله اولى وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتامى جزء آيه ششم همين سوره است به اين نحو وَ ابْتَلُوا الْيَتامى حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتامى فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَأْكُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ يَكْبَرُوا وَ مَنْ كانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ كانَ فَقِيراً فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ وَ كَفى بِاللَّهِ حَسِيباً و شرحش بيايد و اللَّه العالم . ( مقام دوم ) قبل از اسلام تصور ميكردند كه دختر يتيمه كه او را تربيت ميكردند حكم دختر خود را دارد پس از بلوغ او را نميتوان ازدواج كرد چنانچه پسرى را كه تربيت ميكردند حكم پسر خود را دارد نميتوان عيال او را كه طلاق داده اختيار كرد مثل قضيه زيد و حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خداوند ميفرمايد اينها اولاد شما نيستند اولاد پدر و مادر خودشان هستند چنانچه در آيه شريفه ما جَعَلَ أَدْعِياءَكُمْ أَبْناءَكُمْ ذلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِأَفْواهِكُمْ وَ اللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَ هُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ ادْعُوهُمْ لِآبائِهِمْ الآية احزاب آيه 4 و 5 ، و نيز ميفرمايد فَلَمَّا قَضى زَيْدٌ مِنْها وَطَراً زَوَّجْناكَها لِكَيْ لا يَكُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ فِي أَزْواجِ أَدْعِيائِهِمْ إِذا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَراً الايه احزاب آيه 47 . لذا در مورد يتامى مربيات و زنها آمدند و از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم سؤال كردند خداوند ميفرمايد وَ يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّساءِ الى آخر الآية المذكورة خلاصة آنكه مانعى ندارد كه از زنها و يتامى ازدواج كنيد دو و سه و چهار و اگر ميترسيد كه به عدالت بين آنها رفتار نكنيد اكتفاء بيكى يا بكنيزهاى خودتان كنيد . و اما جمله اولى وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتامى گفتيم مربوط به آيه شريفه